XII.

Minęły 2 tygodnie. Nie wychodziłam z domu tylko leżałam. Odwiedzał mnie John, Perrie, Dan, El i chłopaki. Moja mama wróciła i siedziała ze mną w domu. Paparazzi byli pod naszym domem nie miałam jak wyjść. Ten dzień miał wyglądać jak każdy inny. Wstałam wyjrzałam przez okno i zdziwiłam się. Nikogo tam nie było. Zeszłam na dół i zjadłam śniadanie. Moją konsumpcję przerwało pukanie do drzwi. Po chwili przede mną stanął Harry.

-Ubieraj się zabieram cię gdzieś !                                  

-Nie chce. Paparazzi będą mnie pytać a to jest męczące. Skąd oni to wiedzą ? – zapytałam zdesperowana.

-Jak myślisz ? Sophy ta suka. Ale teraz ubieraj się już. – pośpieszał mnie.

Weszłam na górę i założyłam coś cieplejszego, ponieważ był już październik. Narzuciłam gruby sweter i ciepłe buty. Zleciałam na dół. Harry zasłonił mi oczy.

-To ma być niespodzianka. Nie bój się.

Jechaliśmy dość krótko. Harry wysadził mnie i prowadził gdzieś.

Z punktu widzenia Niall’a

Czekałem przy drzwiach zestresowany. Co ja jej powiem ? Moje rozmyślania przerwało pukanie. To oni. Otworzyłem i ujrzałem Caroline z opaską na oczach i Harry’ego, który pokazywał żebym był cicho.

-Możesz zdjąć opaskę- powiedział chłopak.

Dziewczyna zerwała ją szybko z uśmiechem na ustach. Jak zobaczyła mnie jej wyraz twarzy gwałtownie się zmienił. Zaczęła się wycofywać. Harry zatrzymał ją i pchnął w moją stronę.

-Caroline posłuchaj…

-Wiesz jestem ciekawa co mi powiesz ! – powiedziała.

-Poszedłem po drinki i stałem przy barze ktoś przytulił mnie od tyłu myślałem, że to ty więc obróciłem się i zobaczyłem Sophy zanim ją odepchnąłem zaczęła mnie całować. Siłowałem się z nią i próbowałem ją oderwać od siebie. Udało mi się to ale ty zobaczyłaś nas jak ona była jeszcze przy moich ustach. Uwierz mi ! Po co miałbym okłamywać swoją księżniczkę ? – powiedziałem.

-Niall ja … ja wierzę ci.

Rzuciła się na mnie. Przytuliłem ją mocno. Nie mogłem jej dotknąć przez ostatnie 2 tygodnie. Kiedy poczułem ją przy sobie poczułem, że żyję. Trzymałem ją w swoich objęciach tak długo jak mogłem.

-Mam coś dla Ciebie poczekaj chwilę.

Pobiegłem na górę w poszukiwaniu naszyjnika dla mojej ukochanej.

Z punktu widzenia Caroline

Stałam tam i czekałam na to co przyniesie Niall. Harry złapał moją rękę i obrócił w swoją stronę.

-Udało się. Pogodziliście się. – powiedział z uśmiechem.

-Wiem i dziękuję ci Harry.

Chłopak złapał kosmyk moich włosów i założył je za ucho. Złapał mój policzek i cmoknął w usta.

-C..Co ty robisz ?! – zapytałam.

Z punktu widzenia Niall’a

Chwyciłem naszyjnik i ruszyłem ku schodą. Kiedy stanąłem na pierwszym stopniu oniemiałem. Harry całował moją dziewczynę moją księżniczkę. Wróciłem do pokoju. Złapałem walizkę i schowałem kilka ubrań. Zbiegłem ze schodów i ruszyłem do drzwi.

-Gdzie ty idziesz ? – krzyczał Harry i Caroline.

Wsiadłem do mojego rzadko używanego samochodu i odjechałem. Miałem zamiar jechać na lotnisko. Mój przyjaciel pocałował moją dziewczynę zaraz po tym jak się z nią pogodziłem. To bolało. Mimo to, że jestem chłopakiem mam uczucia i jestem bardo wrażliwy. Moim planem był wyjazd do Irlandii. Chciałem tam pojechać z Caroline ale jak widać nie było nam to dane. Kiedy zaparkowałem wyjąłem swój telefon i wyłączyłem go. Mam wszystkich gdzieś. Ruszyłem do kasy. Kupiłem bilet i usiadłem czekając na swój samolot. Założyłem słuchawki i włączyłem moją ulubioną piosenkę Justina.

Z punktu widzenia Carolie

-Gdzie on pojechał ?! – krzyczałam.

-Nie mam pojęcia wiem tyle co ty ! – mówił spanikowany Harry.

Wyjęłam telefon i próbował dzwonić. Za 20 razem poddałam się.

-Harry on mnie nie kocha ! – zaczęłam mówić.

__________________________________________________________________________________

 CZYTASZ=KOMENTUJESZ !

DOŚĆ KRÓTKI ALE TO DLATEGO, ŻE DUŻO SIĘ DZIEJE :)