V.

Kiedy go całowałam czułam, że odlatuję ! To było cudowne. Nagle oderwał się ode mnie.

-Wystarczy ci skarbie.

Zarumieniłam się i ruszyłam za nim do samochodu. Kiedy stanęliśmy na podjeździe mojego domu zaczął:

-Caroline słuchaj…

-Niall nie poczekaj to ja coś powiem. Przepraszam cię za moje zachowanie za to jaka byłam opryskliwa ale pomyśl jak ty byś się zachował ? Czułam się dziwnie to działo się za szybko i..

Zaczął mnie całować znowu czułam się jak  w niebie. Nagle rozległ się klakson.

-Aaa !-krzyknęłam.

-To był tylko klakson ale jak widać przywiódł twoją mamę. Chyba na dzisiaj koniec  Caroline.-powiedział z miną smutnego psiaka.

Dałam mu buzi w policzek, ponieważ na tyle mogłam sobie pozwolić . Chciałam wyjść kiedy poczułam jego rękę na moim ramieniu.

-Tak ?-odwróciłam się w jego stronę.

-Jest taka sprawa.- powiedział tym swoim seksownym głosem.

-Tak ? –spytałam podniecona naszą bliskością, dzieliły nas milimetry.

-Co z moją bluzką skarbie ?-szepnął z uśmiecham.

-Ty chamie !-wkurzona wysiadłam z samochodu i trzasnęłam drzwiami.

Odwróciłam się jeszcze i pokazałam mu język. On jeszcze miał czelność się szczerzyć .

-Hej córciu !

-Cześć !-powiedziałam wściekła.

-Jak było ?!

-No przecież wszystko widziałaś przez okna MAMO !- akcentowałam każde słowo.

Nie odezwała się już więc poszłam na górę i zrzuciłam z siebie ubrania . Usłyszałam otwierające się drzwi. Odwróciłam się i w drzwiach ujrzałam wyszczerzonego Horana patrzącego na mnie łapczywie. Szybko zakryłam się blisko leżącą narzutą.

-Co ty tu robisz Niall ?!-krzyknęłam piskliwie.

-Zapomniałaś torebki ale nie wiedziałem, że przynosząc ją będę miał takie korzyści !-poruszył brwiami.

-Jesteś okropny i dla twojej wiadomości nadal jestem obrażona i nie odzywam się do ciebie !-krzyknęłam i zamknęłam usta niewidzialnym kluczykiem i wyrzuciłam go.

-Okej tak się bawimy ! Skoro uważasz się za twardą to pogramy w grę.-uśmiechnął się szyderczo.

Zbliżył się do mnie i zaczął całować moją szyję. Później odszedł kilka kroków do tyłu i zerwał ze mnie narzutę.

-Osz ty !-krzyknęłam.

-Hahaha wygrałem !-skakał po pokoju.

-Ale to było nie fair !

-Gra to gra nikt nie mówił, że będzie fair.

Nagle podszedł do prześcieradła leżącego na ziemi podniósł je i okrył mnie nim. Przytulił mnie i dał buziaka w czubek głowy.

-Przepraszam to było w żartach wiesz ?-szepnął.

-Jest okej. Ale nie rób tak więcej proszę.

Do gardła podeszła mi gula. Nagle buchnęłam płaczem. Nie wiem dlaczego. Może to moje emocje z kilku dni skumulowały się. Nie wiem ale to było nie ważne kiedy byłam tak blisko Niall’a. Puścił mnie i znowu pocałował mój czubek głowy.

-Muszę iść Caroline. Jutro idziesz do szkoły tak ?

-Tak –odpowiedziałam.

-Ok. zawiozę cię będę o 7.30 na podjeździe.

-Jeszcze mój brat..

-Okej jego też zabierzemy !

Odwrócił się i wyszedł a ja zaczęłam skakać po łóżku. Miałam jakieś wahania nastroju przed chwilą płakałam w ramionach Niall’a Horana a teraz skaczę po łóżku ciesząc się jak mysz do sera.

Po kąpieli położyłam się do łóżka. Sprawdziłam telefon miałam 2 sms’y.

„Dobrej nocy Caroline xx”

„Wiesz chyba chłopaki się w tobie zadłużyli gadają tylko o tobie”

Uśmiechnęłam się sama do siebie i odpisałam.

„Hmm bosko całe 1D jest we mnie zadłużone…”

„Nawet nie żartuj tak ze mnie !”

Nie odpisywałam bo wiedziałam, że żaden z  chłopaków nie byłby ze mną. Nie mogłabym tego zrobić Niall’owi. Jeszcze może tego nie pokazuję ale kocham go. Co ja gadam przecież to pewne !

                                                                ***

Obudził mnie nagły dźwięk budzika .Z niechęcią otworzyłam oczy i wstałam. Weszłam do garderoby i wybrałam  granatową lekką spódniczkę i białą bluzkę na ramiączkach. Zbiegłam na dół mamy już nie było ale za to był Dany.

-Co u nas robił ten chłopak ?_spytał.

-Nie twoja sprawa mały ! Zbieraj śniadanie. Dzisiaj odwiezie nas Niall.

Gdy wyszłam z domu chłopak już tam stał. Przywitałam się z nim buziakiem w policzek. Miał ochotę na coś więcej ale nie przy moim bracie. W drodze do szkoły zaczął rozmowę z Dany’m. Pytał go o gry i komputery. Ja czułam się całkiem ciemna w tych tematach. Gdy pojechaliśmy pod szkołę młodego wysiadł i pobiegł w stronę drzwi.

-No wreszcie mogę cię przywitać jak się należy Caroline !-uśmiechnął się.

Dał mi dużego całusa w usta. Zaraz potem ruszył w kierunku mojej szkoły. Po chwili byliśmy na miejscu. Nialler wysiadł i otworzył mi drzwi. Wszystkie oczy były skierowane ku nam. Nagle podbiegła do nas duża grupa dziewczyn z mojej szkoły. Wszystkie śliniły się i tuliły do Niall’a. Zrobiło mi się przykro więc ruszyłam w stronę drzwi. Odwróciłam się jeszcze i zauważyłam jak Niall posyła mi smutny uśmiech. Skinęłam głowa i ruszyłam przed siebie.

-Ej Caroline ! Od kiedy do szkoły odwozi cię NIALL HORAN, powtarzam NIALL HORAN ?!- zapytała Carly robiąc wielkie oczy.

-Długa historia opowiem wam później.

Podeszłam do szafki  i wyjęłam potrzebne książki. Ruszyłam  w stronę klasy. Wyjęłam telefon by sprawdzić godzinę a tam aż 5 sms’ów.

„Co ty robisz z Niall’em w jednym samochodzie ?!  Lucy xx”

„Czy ja o czymś nie wiem ? Scott”

„Zaskakujesz mnie coraz bardziej ! Demi”

„Przepraszam ale rozumiesz mnie prawda ? Niall xx”

„Wow ty nie kłamałaś mówiąc, że z nim będziesz ! John xx”

John był to mój przyjaciel. Znaliśmy się dość długo i ufaliśmy sobie. Siedzieliśmy razem na wszystkich lekcjach. Na pierwszej lekcji czyli literaturze opowiedziałam mu o mojej historii z Niall’em. Reszta lekcji minęła normalnie. Na przerwie obiadowej wyszliśmy do parku przed szkołą. Siedliśmy na kocu i zaczęliśmy jeść śniadanie. Obydwoje opieraliśmy się o pień dużego drzewa. Położyłam głowę na jego ramieniu i powiedziałam:

-Pamiętasz jak rok temu siedzieliśmy tak i myśleliśmy co by było gdybyśmy  ich spotkali ? A teraz już wiem.

John coś mówił ale ja go nie słuchałam twardo patrzyłam przed siebie. Widziałam tam coś znajomego. Po chwili zobaczyłam samochód, w którym siedział zapłakany Niall. 

CO JA ZROBIŁAM ?! ON MNIE ŹLE ZROZUMIAŁ  ON MYŚLI, ŻE COŚ MNIE ŁĄCZY Z JOHN’EM !