XXI.

Ze snu wyrwało mnie pukanie do drzwi. Przeciągnęłam się i zobaczyłam, że mojego chłopaka już nie ma.

-Proszę ! – krzyknęłam siadając.

Do mojego pokoju weszła Danielle trzymająca tort z świeczką a za nią podążali wszyscy domownicy. Śpiewali głośno Happy Birthday. Chłopaki jak zwykle dodali swoje 3 grosze wykańczając piosenkę po swojemu. Z moich oczu popłynęły łzy szczęścia. Wszyscy usiedli na łóżku i kazali mi zdmuchnąć świeczkę .

-Wszystkiego najlepszego ! – powiedziała Dan przytulając mnie.

El, Perrie i chłopaki zrobili to samo.

-Dziękuję wam ! – powiedziałam ocierając łzy.

Wszyscy wyszli zostawiając mnie żebym mogła się ubrać. Założyłam jensy, zwykły t-shirt, koszulę w kratę i trampki. Pomalowałam się i wyszłam z pokoju. Zeszłam do kuchni i zobaczyłam jak wszyscy siedzą i zajadają tort. Eleanor wręczyła mi talerzyk.

-Zaraz wychodzimy ! – powiedziała podekscytowana dziewczyna.

-Gdzie ? – spytałam zdziwiona.                                                            

-Na zakupy !

-Za co ? Nie mam pieniędzy. Mam w domu swoją kartę.

-Dziś masz urodziny ! I ja ci dam pieniądze. To będzie prezent od mnie. –powiedział Niall przytulając mnie od tyłu.

-Nie ma mowy ! Nie będziesz mi dawał pieniędzy.

-Oj weź ! Dziś chcesz się kłócić ! Weźmiesz je albo cię zmuszę !

-Dobrze ale nigdy więcej ! Nie chcę być na twoim utrzymaniu Niall  powiedziałam surowo na niego patrząc.

Porozmawialiśmy jeszcze chwilę i chłopcy ogłosili, że muszą iść. My też postanowiłyśmy zbierać się już na zakupy. Założyłam kurtkę, czapkę i wyszłyśmy. Świeciło słońce ale wiał zimny wiatr. Ochroniarz szedł za nami pilnując nas. Postanowiłyśmy wsiąść do metra. Tak dawno tego nie robiłam. Colin-tak miał na imię ochroniarz- nie spuszczał z nas oka. Wysiadłyśmy na ulicy mody. Mnóstwo sklepów i galerii. Patrzyłam na wystawy. Wiedziałam, że mnie na to stać ale nie chciałam wydawać pieniędzy Niall’a. Nagle wszystkie zatrzymałyśmy się przyglądając się wystawie. Colin pisał smsa i uderzył w nas. Wbiegłyśmy do sklepu.

-Dzień dobry ta dziewczyna chciała kupić tą sukienkę z wystawy !-  powiedziała Perrie opierając się o ladę.

Spojrzałam na nią wielkimi oczami . Sprzedawczyni szybko przyniosła sukienkę.

-No idź ją przymierz ! –pośpieszały mnie.

Wzięłam ją i poszłam. Była cudowna. Była w odcieniu pudrowego różu, bez ramiączek, przed kolana. Zwiewny materiał leżał na mnie idealnie, ale nie chciałam jej kupować. Nagle do mojej przymierzalni wparowały dziewczyny.

-I co ? Bierzesz ją co nie ? – dopytywały.

-Nie chyba nie. – powiedziałam zakładając swoje ubrania.

-Ty oszalałaś ! – powiedziała Dan wyrywając mi ją.

Pobiegła szybko do kasy i dała sukienkę kasjerce. Skasowała ją i zapakowała w wielką torbę. Zrobiłyśmy jeszcze zdjęcie z pracownicami butiku i wyszłyśmy. Weszłyśmy do następnego sklepu. Teraz przymierzałyśmy wszystko co wpadło nam w oko. Kupiłam kilka par spodni i eleganckich koszul. Dziewczyny kupiły dużo więcej niż ja. Około 15 poszłyśmy napić się kawy i zjeść coś. Siedziałyśmy tam chwilę i gadałyśmy z Colin’em. Zrobiłyśmy jeszcze zdjęcia z fankami i pojechałyśmy tym razem samochodem do domu. Kiedy weszłyśmy nie było nikogo.

-Dziwne. A która jest godzina ? – spytałam siadając w kuchni.

-Około 18. O kurde ubieramy się ! – powiedziała Perrie biegnąc do salonu.

Pobiegłam za nią.

-Ale po co ?

-Zobaczysz ! Zakładaj tą sukienkę a ja cię pomaluję – powiedziała stanowczo dziewczyna.

Ubrałam sukienkę Pezz uczesała mnie a Dan pomalowała. Wyglądałam ładnie. Muszę to przyznać. Ale było mi przykro, że Niall’a ze mną nie ma. Dziewczyny też założyły sukienki. Wyszłyśmy i wsiadłyśmy do samochodu. Zatrzymał się przed jakimś klubem.

-Trzeba się zabawić ! – krzyknęła Perrie.

-Ale gdzie chłopaki ? – spytałam.

-Są zajęci. Będą jutro.- powiedziała El ciągnąc mnie w stronę wejścia.

Kiedy weszłyśmy było całkiem ciemno i cicho.

-Co jest ? – spytałam.

Na odpowiedź nie czekałam długo. Światło zapaliło się a wszyscy krzyknęli

-Niespodzianka !

Niall szybko podbiegł do mnie i przytulił mnie. Wręczył mi mały pakunek. Rozpakowałam go i otworzyłam. Był tam złoty naszyjnik z serduszkiem na, którym był napis „Na zawsze.Niall”

-Patrz mam taki sam ! – powiedział pokazując mi swój.

-Dziękuję ci ! – powiedziałam rzucając się na niego.

-Inni  też mają prezenty.

Podeszła do nas Perrie i Zayn. Wręczyli mi książkę mojej ulubionej autorki z autografem. Później podeszła Dan i Liam. Dostałam od nich płytę Justin’a z dedykacją. Podziękowałam im. Za chwilę przy mnie pojawili się El i Lou.

-A nasz prezent przyjdzie sam ! –powiedział Lou.

Nagle podbiegł do nas malutki śliczny piesek. Wzięłam go na ręcę. Przytuliłam chłopaka a później dziewczynę. Podeszli do mnie znajomi ze szkoły z różnymi drobiazgami. Perfumy, ubrania i biżuteria. Nie spodziewałam się. Niall gdzieś zniknął. Odpowiedź znalazłam na scenie. Siedział tam z gitarą. Sam. Zaczął grać a ja poczułam się jak we śnie. Grał dla mnie Little Things. To była najpiękniejsza chwila mojego życia. Czułam się jedyna pośród tylu ludzi. To dla mnie śpiewał.

_____________________________________________________________________________________

KRÓTKI PONIEWAŻ MIAŁO BYĆ 10 A NIE 7 :C ALE PROSZONO MNIE WIĘC DODAŁAM. TYM RAZEM BŁAGAM WAS O TE 10 TO NAJLEPSZA MOTYWACJA DZIEWCZYNY ♥

CZYTASZ=KOMENTUJESZ